هیچ تردیدی نیست که تهران جشن گرفته است. این گزارش ضربه‌ای علیه نبردی بود که اسراییل در عرصه بین‌المللی علیه ایران هسته‌ای به جریان انداخته بود.

روز گذشته همگان در اسراییل شگفت‌زده شدند. در دستگاه امنیتی همه مثل آمریکایی‌ها می‌دانند که ایرانی‌ها بسیار بیشتر از آنچه اسراییل گمان می‌کند از دستیابی به سلاح هسته‌ای دور هستند. این فرضیه هر از چند گاهی در مذاکرات اطلاعات آمریکا و اسراییل مطرح شده بود.

نکته غافلگیرکننده در اسراییل، تفاوت آشکار و عمیق اطلاعات موجود است. دستگاه اطلاعاتی به هیچ وجه نمی‌داند که آمریکایی‌ها از کجا اطلاع یافته‌اند که ایران روند ساخت سلاح هسته‌ای را از سال 2003 متوقف کرده است. اطلاعات به دست آمده توسط دستگاه‌های اطلاعاتی اسراییل یا غربی‌ها حاکی از این است که ایران به دلیل فشارهای دیپلماتیک عملیات نظامی هسته‌ای خود را در سال 2003 متوقف کرده ولی همین اطلاعات می‌گوید که این تلاش‌ها دو سال بعد دوباره از سر گرفته شده و اکنون نیز ادامه دارد.

در دستگاه امنیت اسراییل نسبت به درگیری و لجاجت با رهبران اطلاعاتی آمریکا هشدار داده می‌شود ولی در اتاق‌های دربسته خوب می‌دانیم که دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا به سادگی برداشت اشتباهی نسبت به شرایط دارند. آنها اطلاع کافی در مورد جدول زمان‌بندی شده و مراحل مشخص پیشرفت هسته‌ای نظامی ایران ندارند.

در غرب چندین بار این موضوع منتشر شد که ایران خلل‌هایی را در جریان عملیات غنی‌سازی اورانیوم داشته است. این موضوع باعث تاخیر در روند غنی‌سازی شد ولی ایرانی‌ها بخشی از این خلل‌ها را ترمیم کرده و به پیشرفت خود ادامه دادند. در اسراییل گفته می‌شود که ایران در صورتیکه خلل جدیدی پیش نیاید، تا سال 2009 مجهز به سلاح هسته‌ای خواهد شد. این در حالی است که آمریکایی‌ها برخلاف این تصور را دارند.

در اسراییل معتقدند که گزارش آمریکا در واقع بسیاری از داده‌ها را با یکدیگر جمع کرده از جمله فشارهای سیاسی که می‌تواند باعث تاخیر در پیشرفت هسته‌ای ایران بشود. گفته می‌شود که گزارش مزبور بسیار محتاطانه بوده چرا که دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا هنوز از انتقاداتی که در مورد گزارش‌های تهیه شده پیرامون عراق متحمل شدند، در حالت شوک بسر می‌برند.

این عقلانی است اگر متصور شویم که وزارت خارجه آمریکا نیز شگفت‌زده شده است. تا روز گذشته این باور در وزارت خارجه آمریکا وجود داشت که باید فشار بیشتری بر ایران وارد آوریم تا برنامه هسته‌ای خود با اهداف نظامی را کنار بنهد.

در اسراییل اکنون این نگرانی وجود دارد که گزارش تهیه شده باعث از بین رفتن فشار بین‌المللی علیه ایران شود. اگر واقعا ایران نیاز به 5 تا 6 سال زمان برای تکمیل طرح هسته‌ای خود دارد، هیچ دلیلی برای دست زدن به اقدام نظامی در این برهه زمانی وجود نخواهد داشت. در نتیجه گزینه نظامی و تحریم‌های اقتصادی به سادگی از فهرست گزینه‌های موجود حذف خواهد شد. همچنین اگر پس از این اسراییل بر اساس اطلاعات خود فریاد برآورد که ایران خطرناک شده است، دیگر کسی این مدعی را باور نخواهد کرد.

در دستگاه اطلاعاتی تاکید می‌شود که اسراییل می‌تواند به حق خود در تکیه بر اطلاعات امنیتی و فنی موجود پایبند باشد، حتی اگر این اطلاعات برخلاف اطلاعات موجود نزد آمریکایی‌ها باشد. در اینجا توافق نظری پیرامون یک امر اساسی ایجاد می‌شود: ارتباط میان نظام حاکم با ایران و تصمیم این نظام برای دستیابی به سلاح هسته‌ای که خطری بزرگ برای صلح جهانی خواهد بود.

تفاوت 4 یا 5 ساله میان اسراییل و آمریکا موضوعی اساسی نیست چرا که آمادگی یک دولت برای مقابله با چنین تهدیدی بحث «چند سال» و نه «چند هفته» است. اسراییل قصد ندارد مانع آمادگی برای چنین برخوردی باشد، ولی به سادگی می‌توان گفت که ما در این عرصه تنها هستیم.