كابينه دوم سنيوره، وضعيت رقابتهاى انتخابات پارلمانى و تركيب ليستهاى انتخاباتى را مشخص كرده است. در حقيقت على رغم اينكه تشكيل اين كابينه باعث شادى همه شهروندان شد ولى به نحوه تشكيل و تركيب اين كابينه ايرادهاى زيادى مى توان گرفت. این ایرادها، بحث تضييع حق مردم در تعيين وزرا بر اساس ملاكهاى غير منطقى و غير تخصصى را مطرح مى كند.

تخصص وزرا

در آغاز بايد گفت كه بيشتر وزراى اين كابينه بخصوص وزيران انرژى ، جوانان و ورزش، صنعت، محيط زيست و مخابرات سياستمدارنى هستند كه هيچ آشنائى با وزراتخانه هاى خود ندارند.  تحصيلات دانشگاهى و تخصص كارى آنها نيز از اين وزراتخانه ها دور مى باشد. به نحوى كه اين سؤال پيش مى آيد كه آيا احزاب مربوطه هيچ كارشناس و متخصصى در اين زمينه ها نداشته است كه اين افراد را براى اين وزراتخانه ها پيشنهاد داده اند. شايد تنها وزراى تعيين شده براى وزارت كشاورزى، دادگسترى، داخلى ، آموزش و پرورش و بهداشت هستند كه با فعاليت وزراتخانه  خود آشنايى دارند.

پراكندگى منطقه اى وزرا

پراكندگى منطقه اى در كابينه رعايت نشده است به نحوى كه تعداد وزراى استان بقاع فقط به اندازه وزراى شهر بيروت مى باشد كه چهار وزير است ؛ (تمام سلام، خالد قبانى، جان اوگاسپيان و آلان طابوريان از شهر بيروت و الياس اسكاف و ايلى مارونى و وائل ابو فاعور و غازى زعيتر از استان بقاع مى باشند). اين امر به اين معنى است كه شاهد رقابت انتخاباتى بسيار دشوارى در منطقه بقاع در شرق لبنان خواهيم بود. لازم به ذكر است كه چهار وزير منطقه بقاع در اين رقابتها ، وضعيت مطمئنى نداشته و براى موفقيت در انتخابات پارلمانى، نياز شديدى به وزير شدن داشته اند. منطقه شمال داراى پنج وزير است كه عبارتند از (محمد صفدى، محمد شطح، طارق مترى ، ابراهيم نجار و جبران باسيل) كه عملا فقط دو نفر آنها جزء سران مشهور منطقه شمال مى باشند كه عبارتند از صفدى و باسيل. در منطقه جنوب لبنان نيز هشت وزير وجود دارد كه عبارتند از (فؤاد سنيوره، بهيه حريرى، ريمون عوده ، محمد فنيش، على قانصو، ابراهيم شمس الدين، عصام ابوجمرا و محمد خليفه ) و وزراى جبل لبنان نه نفر هستند كه عبارتند از : (نسيب لحود، ماريو عون ، غازى العريضى، زياد بارود ، انطوان كرم، يوسف تقولا ، الياس المر، طلال ارسلان و فوزى صلوخ).

امور غير منتظره كابينه

اين كابينه موارد غير منتظره اى را شامل مى شد. اولين مورد در جريان المستقبل حريرى بود كه فؤاد سنيوره توانسته سه تن از دوستان شخصى و بسيار معتمد خود را يعنى طارق مترى ، خالد قبانى و محمد شطح را در سه وزارتخانه مهم قرار دهد. و مهمترين فراكسيون شخصى را در اين كابينه تشكيل بدهد. علت انتخاب بهيه حريرى براى وزارت اين است كه شاهد رقابت دشوارى در دايره انتخاباتى صيدا و الزهرانى بوده و اين وزير شدن جبرانى براى اين شكست خواهد بود. وزير شدن تمام سلام به پيشنهاد اكثريت و تيم حريرى باعث مى شد كه وى از جبهه اكثريت براى رياست ليست انتخاباتى جبهه اقليت به ليست رقيب يعنى ليست اپوزيسيون نپرد.

در اينجا لازم به ذكر است جريان آزاد ،براى اولين بار وزارتخانه آوارگاه و مهاجران را برعهده مى گيرد. كه اين وزارتخانه را به دوست صميمى حريرى يعنى "ريمون عوده" واگذار نموده است. ريمون عوده خود نيز به خاطر مشغله زياد فرصت رتق و فتق امور خود در بانك (بانک العوده) را نداشته و با اين حال وزير نيز شده است و مسئله ديگرى كه در اين كابينه جلب توجه مى كند، عدم اهتمام به منطقه شمال مى باشد.

براى حزب سوسياليست ترقیخواه پيشرو به رياست وليد جنبلاط به ليست زير بسنده كرد در اين ليست، وائل ابوفاعور فقط به سمت وزير مشاور كه بدون وزراتخانه بوده انتخاب شد، در حالى كه وى "دست راست" وليد جنبلاط به حساب مى آمد و براى انتخابات پارلمانى نياز شديدى به وزراتخانه ای داشت كه جايگاهش را بهبود ببخشد. همچنين غازى عريضى وزيرى براى وزارتخانه خدمات عمومى و كار به وى واگذار شده است، برخى از كارشناسان چنين نظر داده اند كه اين دو وزراتخانه مى تواند جايگزينى براى وزارت آوارگان ومهاجران باشد كه سالها در دست دروزيها بود و ضرر آن بيش از فايده آن گشته است و ديگر هيچ بودجه كافى در اين وزارتخانه وجود ندارد.

در مورد اين دو حزب شيعى بايد گفت همان وزراى متحصن كه به وزراى مستعفى تبديل شدند، خود نيز دوباره در حكومت جديد انتخاب شدند . فوزى صلوخ و محمد خليفه در وزارتخانه خود، خارجه و بهداشت باقى ماندند، طلال الساحلى در وزارت كشاورزى ، جاى خود را به هم منطقه اى خود "غازى زعيتر" داد. "على قانصو" كه رييس حزب ناسيوناليست سورى است توسط خود حزب الله به جاى "طراد حماده" كانديد حزب الله، براى وزارت كار تعيين شد. اكثريت كانديد شدن وى را اقدامى تحريك كننده تلقى كردند. علت اين موضوع اين است كه حزب الله بدين وسيله نقش بهترين همپيمان را بازى كرده و نقش فعالترى بلكه نقش علنى تر را به هم پيمانان خود مى دهد. على قانصو كه شخصيتى همپيمان با سوريه است در مقابل اصرار ايالات متحده و به دنبال آن اكثريت بر نخست وزير شدن فؤاد سنيوره تعيين شده است.

"حماده " نقش صلوخ را در مدت پر فراز و نشيب اخير به عنوان وزير خارجه مثبت قلمداد كرد. وى اكنون به صورت نيازى براى دو حزب شيعى تبديل شده است. فنيش وزير حزب الله يك سياستمدار به تمام معنى است كه نقش سكاندار اپوزيسيون در كابينه را دارد.

اولين حضور جريان ميشال عون در كابينه

جريان آزاد وابسته به ميشال عون بعد از اينكه كابينه سابق را تحريم كرد، در اين كابينه با سه وزير مهم وارد شد كه عبارتند از سرتيپ "عصام ابو جمره" كه شخصيتی با تجربه است و ارتودكسى اول در جريان آزاد مى باشد.

جبران باسيل ، داماد ميشل عون و شخصيت مورد اعتماد وى است . اين رويه در سابق نيز وجود داشته و اميل لحود ، داماد خود الياس مر و الياس هراوى ، داماد خود فارس بويز و سليمان فرنجيه داماد خود عبدالله راسى را وارد كابينه نموده است.

وزير سوم جريان آزاد، ماريو عون مى باشد كه در انتخابات سال 2005 توانست در مقابل جورج عدوان شخصيت مهم قوات لبنانى آراى بسيار بيشترى را كسب كند.

ماريو عون كه رييس سابق اتحاديه پزشكان است، وزراتخانه خود وزرات خدمات اجتماعى  را بى ارتباط با فعاليت سابق خود نمى داند.