تا مدتى پيش، اين اقليت بود كه براى كسب سهميه بيشتر دست و پا مى زد ولى به ناگاه همه چيز تغيير كرد، اكنون اپوزيسيون در جايگاه تماشاچى نشسته است و چهره هاى مختلف ۱۴ مارس، دست و پا مى زنند تا بتوانند در اين كابينه جديد وزير بشوند و نخست وزير هم خط با آنها در صدد ارضاى همه اطراف است ولى مشكل اينجاست كه اين حكومت نمى تواند بيش از سى وزير داشته باشد.

وضعيت اكثريت باعث شد كه ريش سفيدها و افراد نزديك به شخصيتهاى 14 مارس تلاش كنند، اختلافات ميان اين گروه را سازمان دهى كنند، به نحوى كه اين امر به تضعيف بيشتر جايگاه اكثريت منتهى نشود. بخصوص با توجه به اينكه ميدان هاى زيادى از ميزگرد گرفته تا انتخابات پارلمانى منتظر آنهاست.

وضعيت كنونى رايزنى هاى تشكيل كابينه از ديدگاه اكثريت به نفع اقليت و اپوزيسيون سنگينى مى كند و به نظر اكثريت اكنون اپوزيسيون توانسته است با اين سهميه اى كه به دست آورده بر پيروزيهاى خود بيافزايد، اپوزيسيون توانست جايگاه ميشال عون را در كابينه و به دنبال آن در انتخابات پارلمانى به ضرر "سمير جعجع" بهبود ببخشد، و از همه بدتر اينكه توانست توپ اختلافات را در زمين اكثريت رها كند و اكنون اطراف مختلف جريان 14 مارس داراى اختلافات شديدى با هم سهند و جريان المستقبل در اين باره در مورد كسانى كه مى خواهد آنها را براى وزراتخانه اى كانديد كند و در مورد اشخاص كه خودشان را براى وزراتخانه اى كانديد كرده اند، دچار سردرگمى و حيرت هستند.

و تعيين هر كسى مايه نارضايتى ديگرى خواهد شد و كانديد هر گروه و حزبى به ضرر گروه و حزب ديگرى منتهى مى شود انتخاب غطاس خورى باعث مى شود كه "نايله معوض" و گروه "قرنة شهوان" كنار گذاشته شود، و انتخاب يكى از همپيمانان درزى اش باعث نارضايتى ساير همپيمانان مسيحى و حتى شيعى مى شود ، بخصوص با توجه به اينكه تعداد كسانى كه اميد دارند، وزير شوند و تلاش دارند خدمتگذار ملتشان باشند، بسيار زياد است و نمى توان همه آنها را بعنوان وزير انتخاب نمود.

به نظر مى رسد كه فؤاد سنيوره و سعد حريرى گرفتار وضعيت خيلى بغرنجى شده باشند آنها كه گمان مى كردند اپوزيسيونى كه در همه افت و خيزهاى اين سه سال با هم متحد بودند، در مسئله توزيع سهميه ها متحد نبوده و ميشال عون اصرار داشت سهميه اى برابر با حجم محبوبيت مردمى خود بگيرد. آنها همچنين گمان مى كردند كه اكثريت نيز در داخل و خارج حكومت متحد است ولى عملا نه در داخل و نه در خارج متحد و همصدا بودند، گروه 14 مارس اكنون در وضعيت دشوارى بسر مى برد. و وضعيت اكثريت در حقيقت مشابه وضعيت اقليت در ماههاى گذشته مى باشد.

ديروز تلاشهاى خيرخواهانه اى صورت گرفت و اكثريت را نصيحيت كردند كه مبادا اين اختلافات به بيرون سرايت كند بخصوص با توجه به اينكه عمر اين حكومت فقط چند ماه است و درگيرى و جنگهاى آينده مى طلبد كه از وحدت و توافق بيشترى برخوردار باشند، بخصوص با توجه به اينكه گفته مى شود كه سمير جعجع ممكن است به اكثريت پشت كرده و دست به دامن ميشال عون بشود.

كشورى كه 43 روز بدون دولت سر كرده است براى خيلى از مسائل اهميتى قائل نيست. مشكل اينجاست كه همه سهميه وزراتى را ميانبرى براى رقابت انتخاباتى مى دانند، و از هم اكنون با گرفتن سهميه در كابينه فعلى مى خواهند وضعيت خود را در قانون انتخابات و به دنبال آن در رقابت انتخاباتى پارلمان تثبيت كنند.

وسؤال مهمتر اين است كه در راستاى اين هرج و مرج ، رييس جمهور لبنان چگونه مى تواند به نقش خود در اين راستا عمل كند. چگونه مى تواند زمينه هاى مناسب براى ميزگرد گفتگوى ملى و ميهنى را فراهم نمايد.

ولى در پايان بايد اين نكته را افزود كه هم اكثريت و هم اقليت هردو به فكر اين هستند كه بتوانند از طرف مقابل امتياز بيشترى بگيرند و نمره بيشترى را جمع كنند كه تا كنون در اين راستا اپوزيسيون موفقتر عمل كرده است و توانسته است امتيازات بيشترى را جمع كند ولى سؤال اين است كه برنامه اپوزيسيون در مورد بيانيه وزارتى يا برنامه كارى هيات دولت چه مى باشد و چگونه و با چه برنامه و چه شعارهاى تصميم دارد رقابتهاى انتخاباتى را شروع كند .

همين اشكال در مورد اكثريت نيز صادق است كه اكثريت بغير از شعار استقلال و سرورى كه مدتى است آنرا فراموش كرده چه برنامه و شعارى را براى مرحله آينده در نظر گرفته است. شايد وجه مشترك بين اكثريت و اقليت همين بى برنامه گى آنها مى باشد. و هر دو آنها روند و عملكرد ثابتى ندارند.