اپوزیسیون در لبنان سخنان «احمد ابوالغيط» وزير خارجه مصر را ناشى از اعمال فشار ايالات متحده و بىارتباط با كنفرانس سران اتحاديه عرب در دمشق نمىداند.
پس از آنکه طرح اتحاديه عرب براى حل بحران لبنان به موضوعى حاشيهاى در سايه تحولات جديد محلى ومنطقهاى تبديل شد بار ديگر این طرح به دلیل مکان اصلی اوجگیری بحران در منطقه بطور جدیتری مطرح شد.
معادلات سياسى داخلى در لبنان در حال تغيير به استفاده تدريجى از مواد منفجره بود. گروههاى سياسى با كمک گرفتن از مانورها در صحنه داخلى لبنان مطرح شدند و پس از آن بازيگران اصلى روى صحنه، بازيگران فرعى را كنار زدند. همان بازيگرانى كه بنا به مصلحت كارگردانان اين نمايش، نقشهاى كاذبى برعهده داشتند و در واقع بازيگران اصلى در پس پرده نمايش به ايفاى نقش پرداختند.
در پس چنین نمایشی بود که حوادثی چون ترور «عماد مغنيه» فرمانده نظامى حزبالله در سوريه رخ داد. سپس ناو جنگى كول به نزديک آبهاى ساحلى لبنان اعزام شد. تجاوز گسترده اسراييل به نوار غزه صورت گرفت و عربستان به اتباع خود در لبنان هشدار داد که فورا این کشور را ترک کنند. بازیگران اصلی در پشت صحنه نمایش بودند که منجر شدند «احمد ابوالغيط» وزير خارجه مصر اپوزیسیون لبنان را متهم به شکست در طرح اتحادیه عرب کرده و بدین ترتیب چهره واقعی خود را نشان دهد. همین بازیگران بودند که منجر به افزايش فشارهاى بينالمللى و منطقهاى بر سوريه و مجبور ساختن آن کشور به امتيازدهى بمنظور حضور كشورهاى عرب معترض به دمشق در موضوع لبنان شدند.
همين اقدامات منجر به پیچیدگی بیشتر شرایط منطقهای و بينالمللى شده تا آنجا كه بحران لبنان نيز در رديف زنجيره بحرانهایی قرار گرفته كه به تنهايى و بدون تجزيه و تحليل سلسله بحرانها قابل خواندن نيست.
رهبران اپوزيسيون سخنان «ابوالغيط» را كه از موافقت طرفداران حكومت با طرح اتحاديه عرب و مخالفت اپوزيسيون با آن خبر داده بود، در ادامه اعمال فشار بر اپوزيسيون و سوريه ارزيابى كردند. اظهارنظر «ابوالغیط» در حقیقت بی پايه و اساس بود و به اعتبار كشور مهمى چون مصر لطمه سنگینی زد.
حتى شنيده شد كه يكي از سران داخل اپوزيسيون سخنان وزير خارجه مصر را بیطرف ندانسته و خواستار ميانجى بیطرفانه شخص ديگری شده است.
منابع آگاه به نقل از این شخصيت سياسى گفتند: «در ميزگرد چهارگانه اخير هنگامی که سعد حریری به حاضران گفت که یادداشت کنید من، سعد حریری موارد زیر را رد میکنم، به راحتى مىتوان هويت كسى كه طرح را به بنبست كشاند مشخص كرد».
سخنان «ابوالغيط» بيش از آنكه سياسىكارى باشد نوعى فريب تبليغاتى است چون «ميشل عون» درخواست كرده بود تا جلسات علنى و لبنانىها با كسانى كه راهكار حل بحران را به بنبست مىكشانند آشنا شوند.
منابع سياسى در گروه اپوزیسیون تاكيد میکنند كه موضعگيرى اخير وزير خارجه مصر تاثيرى در مسايل داخلى لبنان نداشته و اهرم اعمال فشار بر اپوزيسيون نخواهد بود. حتى اگر باعث تغيير شود، اين تغييرات در مورد نقش مصر در ميانجيگرى خواهد بود كه بیطرفى خود را بعنوان عنصرى مهم در حل بحران لبنان از دست بدهد، بدون آنكه نتيجه بخش باشد و يا موجب كسب اعتماد طرف ديگر شود.
برخى مقامات عرب فراموش كردهاند كه اپوزيسيون تاكنون چه امتيازاتى داده تا اين راهكار به پيش رود. اين فراموشى سبب خواهد شد كه اپوزيسيون درصدد تجديدنظر در امتيازاتى كه به هواداران دولت داده برآید.
حزبى كليدى در گروه اپوزيسيون براين باور است كه اظهارات وزير خارجه مصر ناشى از صفبنديهاى موجود ميان كشورهاى عرب و در رديف فشارهايى چون، فراخوان عربستان براى خروج فورى اتباع آن کشور از لبنان، اعزام ناو آمریکایی كول به منطقه و اعمال فشار بر سوريه كه به پيشواز كنفرانس سران اتحاديه عرب مىرود قرار دارد.
اين حزب پرسشی را مطرح مىکند كه وزيرخارجه مصر چگونه كشف كرده است اپوزيسيون در اجراى طرح اتحاديه عرب سنگاندازى مىكند؟ و ماداميكه وزراى خارجه اتحاديه عرب تفسير واحدى از راهكار خود ندارند، رد این راهکار از سوی «دیوید ساترفیلد» را چگونه توجيه مىكنند؟
آنها همچنين مىپرسند، آیا واضحترین کاربرد لفظ «مثالثه» که در متن راهكار بيان نشده تقسيم كابينه براساس سهم مساوى 10 وزير براى هر يک از طرفها نیست که اپوزیسیون از ابتدا موافق آن بوده است؟
اپوزیسیون این پرسش را نیز مطرح میکند که اگر «عمرو موسى» در توافق ميان لبنانىها شكست خورده است آیا باید اپوزیسیون را مقصر دانست؟
به هر ترتيب اظهارات «احمد ابوالغيط» وزير خارجه مصر، بازى در نقشهاى گوناگونی است كه ميان عربستان و مصر، بعنوان همپيمانان واشنگتن جريان دارد. بنابراين بايد دانست، آنكه خود را براى مبارزه با ناو آمریکا آماده ساخته هراسى از چنین اظهاراتی ندارد.