ایهود اولمرت نتایج کنفرانس آناپولیس را به مانند جنگ تابستان گذشته با لبنان، فراموش کرد. جنگ لبنان مرد و به قربانیان خود پیوست و تبدیل به خاطراتی مربوط به گذشته شد و این در حالیست که تصویر سربازان ربوده شده اسراییلی هنوز بر روی میز اولمرت قرار دارد. هنوز نتیجه تحقیقات پیرامون جنگ منتشر نشده که اولمرت اعلام می‌کند قصد استعفا ندارد و گزارش کمیته وینوگراد هر آنچه باشد، او به کار خود ادامه خواهد داد.

رییس کمیته وینوگراد و اعضای آن لیاقت چنین امری را دارند. چرا که به جای مشارکت در کمیته تحقیقاتی قانونی، به حضور در کمیته‌ای دولتی اکتفا کردند. آنها نباید هنگامی که خود و گزارششان مورد استهزا قرار می‌گیرد کسی را به جز خود ملامت کنند. آیا آنها از ابتدا نمی‌دانستند که با چه کسی مشغول به کار هستند؟

ولی این تنها اعضای کمیته وینوگراد نیستند که نمی‌فهمند. بلکه عده زیادی وجود دارند که در چنین دایره‌ای قرار می‌گیرند. تمام کسانی که سخنان ایهود اولمرت در کنفرانس آناپولیس و از سرگیری روند صلح را باور کردند افرادی ساده هستند.

کنفرانس آناپولیس شاید بیست یا ده سال پیش یا حتی اگر چند ماه قبل تشکیل شده بود، ممکن بود نتیجه بدهد. آیا کسی باور دارد تا پایان سال 2008 و خاتمه مایوسانه ریاست جمهوری جورج بوش، اتفاقی رخ خواهد داد و توافق صلحی به امضا می‌رسد؟ آنها تنها به گذشته باز می‌گردند و بار دیگر سخن از «نقشه‌راه» به میان می‌آورند.

یک ماه گذشت و به نظر می‌رسد که کنفرانس آناپولیس بسیار دور است. حتی یک مانع برطرف نشده و بیش از ده هزار فلسطینی در زندان‌های اسراییل اسیر هستند. شهرک‌سازی‌ها متوقف نشده و بازی‌های زیادی برای جلوگیری از ترسیم مرزها جریان دارد.

معاون وزیر خارجه سوریه به همان شکلی که به آناپولیس رفته بود، به دمشق بازگشته و مذاکرات با بشار اسد به این زودی صورت نخواهد گرفت. وزیر خارجه عربستان شاید آخرین کسی بود که به مواضع سابق خود بازگشت. ابتکارعمل عربستان به فراموشی سپرده شد. بدین ترتیب جورج بوش چندی دیگر به [فلسطین اشغالی] آمده و با رهبران ما، خاطرات آناپولیس را مرور خواهد کرد.

در اسراییل کمیته تحقیقات تنها هنگامی تشکیل می‌شود که جنگی شکست‌خورده را پشت سر بگذاریم. در اسراییل هرگز کمیته تحقیقاتی برای پیشبرد روند صلح تشکیل نمی‌شود.